قانون بودجه سال ۱۴۰۴، سند بالادستی برنامه‌ریزی مالی و اجرایی دولت در جمهوری اسلامی ایران است که منابع و مصارف عمومی کشور را در چارچوب سیاست‌های کلان اقتصادی و اجتماعی تعیین می‌نماید. این قانون با هدف تأمین نیازهای عمومی، تحقق رشد اقتصادی پایدار، ارتقای کارآمدی مدیریت مالی، و صیانت از منابع ملی، سقف درآمدها، هزینه‌ها، و اعتبارات دستگاه‌های اجرایی و نهادهای عمومی را مشخص می‌کند.
مفاد قانون ناظر بر منابع درآمدی دولت از جمله مالیات‌ها، فروش نفت و فرآورده‌های نفتی، درآمدهای اختصاصی و واگذاری‌ها، و همچنین نحوه تخصیص و هزینه‌کرد اعتبارات در بخش‌های عمرانی، جاری و حمایتی است. این قانون با پیش‌بینی سازوکارهای پایش، گزارش‌دهی و کنترل مالی، شفافیت و پاسخگویی در مدیریت منابع عمومی و تحقق اهداف برنامه‌های توسعه‌ای را تقویت می‌کند.
اجرای احکام این قانون در چارچوب نظارت و راهبری سازمان برنامه و بودجه کشور و مراجع ذی‌صلاح مالی و قضایی، از جمله دیوان محاسبات کشور، تضمین‌کننده رعایت انضباط مالی، شفافیت، و کارآمدی در مدیریت منابع عمومی کشور است.