تنهایی در منزل و خطر اعتیاد در کمین فرزندان
سید مرتضی اولادعلی - دبیر شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر کیش: تنها ماندن فرزندان در خانه به ویژه برای مدت طولانی در مناطقی چون جزیره کیش بواسطه گرما و شرجی شدید و مشغله کاری والدین که بعضاً ساعتهای طولانی برای امرار معاش در بیرون از منزل حضور دارند، یکی از عوامل خطرساز بویژه در گرایش به اعتیاد برای این قشر در جزیره کیش محسوب میشود.
البته این مسئله کلی است و مختص یک منطقه نیست و در هر منطقهای از کشور، تنهایی فرزندان و کاهش نظارت والدین، آثار مخربی بهدنبال دارد. منتها در جزیره کیش، بهواسطه هزینههای بالا و تأمین معاش زندگی، عمدتاً خانوادهها ساعتهای بیشتری نسبت به سایر شهرهای کشور مشغول به کار هستند و بعضاً دارای چند شغل بوده و شرایط آبوهوایی گرم و شرجی، دوری از مدرسه، بهویژه در ششماهه اول، و هزینههای بالای برخی تفریحات و سرگرمیها، میتواند به تنها ماندن فرزندان کیشوند در منزل منجر شود. اگر والدین و همچنین مسئولان ذیربط، برنامهریزی و نظارت مناسبی برای مدیریت اوقات فراغت نوجوانان و جوانان بومی نداشته باشند، احتمال بروز مشکلات عاطفی و افسردگی در آنان افزایش یافته و میتواند زمینهساز رفتارهای پرخطر شود.
همانطور که تحقیقات و پژوهشها نشان میدهد، نوجوانانی که ساعات طولانی بدون نظارت در خانه میمانند، بیشتر در معرض تجربه برخی آسیبها، از جمله مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی، قرار دارند؛ لذا نظارت ناکافی بر فعالیتها، دوستان و محیط اجتماعی فرزندان، احتمال مواجهه با این آسیبها را افزایش میدهد.
ارتباط با همسالان مصرفکننده در غیاب والدین، بهویژه در نوجوانان کنجکاو، خطرپذیری را تشدید میکند و در خانوادههایی که ارتباط گرم و صمیمی میان والدین و فرزندان وجود ندارد، ممکن است نوجوانان را به سمت جستوجوی آرامش کاذب در موادمخدر سوق دهد.
کیشوندان و خانوادهها باید در نظر داشته باشند که تنهایی طولانیمدت فرزندان میتواند منجر به اضطراب، افسردگی یا احساس بیهدفی و پوچی شود و نوجوانان برای فرار از این احساسات ممکن است به موادمخدر روی آورند.
در این خصوص، نظارت هوشمندانه والدین، بهنحوی که سختگیرانه نباشد و شامل آگاهی از فعالیتها، دوستان و برنامههای روزانه فرزندان باشد، میتواند فرزندان را از این آسیبها دور نگه دارد.
ایجاد محیط امن عاطفی، اختصاص زمان روزانه برای گفتوگو درباره احساسات و چالشهای فرزند، تقویت عزتنفس از طریق تشویق موفقیتهای کوچک و احترام به نظرات او، پُرکردن اوقات فراغت و محدودسازی استفاده از فضای مجازی و شبکههای اجتماعی که ممکن است حاوی تبلیغات موادمخدر و سایر ناهنجاریها باشد، از دیگر اقداماتی است که والدین میتوانند انجام دهند.
در کنار مواردی که ذکر شد، آموزش مهارتهای مقابلهای، آموزش «نه گفتن» به فشار همسالان و مدیریت استرس از طریق روشهایی مانند ورزش و تفریحات سالم، در مصونسازی فرزندان بسیار مؤثر و تأثیرگذار است.
البته برنامهریزی و نقش مهم مسئولان و دستاندرکاران بخشهای دولتی و غیردولتی در سطح جزیره برای ایجاد بستری مناسب و ارزانقیمت برای ورزش، سرگرمی و تفریحات فرزندان کیشوند، بهعنوان کسانی که والدین آنان در توسعه و پیشرفت منطقه نقش بسزایی دارند، را نباید فراموش کرد.
بیان این نکات بهمنزله تلنگر و حساسسازی والدین است، نه ترس و نگرانی؛ زیرا تنها ماندن فرزندان در خانه بهخودیخود عامل اعتیاد نیست، اما در ترکیب با عواملی مانند نظارت ضعیف، عدم برنامهریزی برای اوقات فراغت، فشار همسالان و مشکلات عاطفی، خطر را افزایش میدهد.
بدون تردید، والدین با آگاهی از علائم هشداردهنده و ایجاد محیطی حمایتی میتوانند بهطور مؤثر از گرایش فرزندان به موادمخدر جلوگیری کنند.این نسخه از نظر نثر رسمی، پیوستگی جملهها، نشانهگذاری و لحن خبرگزاریای یکدست شده و محتوای اظهارات حفظ شده است.
انتهای پیام/